Yakut Türkçesinin dil biliminde -ar, -bıt, -ıakh sıfat-fiilleriyle oluşmuş analitik kalıplar sadece modal içerikleri açısından ele alınmıştır. Makalede amac sıfat-fiili analitik kalıplarından biri olan, yani ar/-bat buol kalıbının, aktionsart semantiği özelliklerini tanımlayarak incelemektir

W. Radloff'un Atlas'ında kullandığı ve kullanmadığı estampajlar bugün St. Petersburg'da Doğu Yazmaları Enstitüsünde saklanmaktadır. Radloff yayınında mevcut estampajların tamamı kullanılamamıştır. Bunların bir kısmı rötuşlu bir kısmı da rötuşsuzdur. Orhun yayını ile daha evvel yayımlanmamış bazı estampajlar yayımlanmıştır. Eldeki yazıda Eski Türk yazıtlarından sadece ikisine, Köl Tegin ve Bilge Kağan yazıtlarına ait estampajlara yer verilmektedir

Bu çalışmada, Runik Türk yazıtlarındaki katun, kunçuy, kişi, yutuz, evçi "kadın, eş, zevce" ve koduz, tul, kara tul "dul kadın" kelimeleri Eski Uygurca metinleriyle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bu incelemenin sonucunda Runik Türk yazıtlarındaki kadın ile ilgili sözlerin belli bir unvanı karşılamakta olduğu ve kadınlar arasında hiyerarşik bir düzenin varlığı ortaya konulmuştur

Bu makalede ben özellikle Uygur dili ve onun çağdaş ağızlarında Orhon döneminden kalan birçok kelimeyi göstermekle beraber, şimdiye kadar söz konusu olan bazı eski Türk kelimelerinin diğer Türk dillerindeki anlamını dikkate alarak bu sözcüklerle ilgili anlamlandırma teklifi sunmaya çalışacağım

Elimizdeki kitap Korelilere Türkçe öğretimini öğretmeyi amaçlayan, bir tür yabancı dil olarak Türkçe kitabı olsa da akademik Türkçe dilbilgisi niteliği de taşımaktadır. Çarpıcı bir isim olması amacıyla kitabın adında "şakır şakır" Türkçe de yer alır: Gitgide Yakınlaşılan Türkiye ile Şakır Şakır Türkçe. Kapakta, okuyucunun gözünde Türkiye'yi, İstanbul'u canlandırmak için İstanbul'dan bir cadde, eski bir fotoğraf ve Türk bayrağı yer alır.

Altay Dil Biliminde Güncel Eğilimler ismini taşıyan bu çalışma Prof. Seong Baeg-in 80. yaş gününe armağan olarak 2013 yılında Kore'de yayımlandı. Editörlüğünü Kim Juwon ve Ko Dongho'nun yaptığı bu çalışma bir önsöz ve iki kısımdan oluşmaktadır. Eserde yer alan çalışmalar şöyledir: 1. Kısım Mançu-Tunguz Dilleri Kral Mahkemesi'nden Papa'ya Hükûmet Mektuplarında Görülen Mançuca-Çince "Diplomatik Dil", Giovanni Stary (s. 3-15); Tunguz Dilleri: İlişkilerin Tarihi, Juha Janhunen (s. 17-60); Mançuca Hecelerde Özdeş ve Benzer Ünsüzlerden Kaçınma: Etki Alanı ve Nedenlilik, KANG, Hijo, YOU Hyun-Jo, ve CHOI Woonho (s. 61-89); Tunguzcada Ünlü Özelliği Aşamaları, KO Seongyeon (s. 91-124); Selemdzha Evenki Ünlülerinin Akustik İlintileri, Olga Morozova (s. 125- 132);

Türkçede pekiştirme yapmanın çeşitli yolları vardır. Pekiştirme yapma yollardan biri de m, "p, r, s" ünsüzleriyle sıfatlar üzerinde pekiştirme ön heceli yapılar kurmaktır. Söz konusu ünsüzlerden biriyle yapılan kapalı hece kelimenin başına getirilerek pekiştirme unsuru kurulmuş olur. Türkçe dil bilgisi kitapları konuyla ilgili olarak sadece pekiştirme hecesinin nasıl kurulduğunu söylemekle sınırlı kalmıştır. Söz konusu pekiştirme yapısının dört ünsüzle ilgili kuralları üzerine ise farklı çalışmalarda yorumlar yapılmış ve tartışılmıştır. Ancak bu yorum ve tartışmalar kesin bir sonuca ulaştırılamamıştır. Bu makalede pekiştirme hecesinin dört ünsüze göre durumu ve asıl pekiştirme hecesi ile alternatif pekiştirme hecesi çerçevesinde tartışılarak konu ayrıntılı olarak tartışılmakta neden ve sonuçlara ışık tutulmaktadır

"ḲutaḏŞu Bilig", Balasagunlu Yūsuf tarafından 1069 yılında kaleme alınmış uzun, öğretici bir şiirdir. Eserin dili, Eski Uygurcanın paraleli sayabileceğimiz Karahanlı Türkçesidir. Bu manzume, "Divānu LuŞāti't-turk" ile birlikte, söz konusu dönemin söz varlığı çalışmalarının da merkezini oluşturur. İkilemeler ise hemen her dilde görülen söz varlığı ögelerindendir. "ḲutaḏŞu Bilig" bu açıdan da zengin bir malzeme sunmaktadır. "ḲutaḏŞu Bilig"deki ikilemeler vaktiyle ele alınmışsa da yeni veriler tespit ederek bu çalışmaları, dolayısıyla da "ḲutaḏŞu Bilig"deki ikilemeleri bütünlemek istedim