Following Russian colonization, Turkic peoples were subjected to political and linguistic pressure first by the Tsarist regime, Bolsheviks then by Soviet authorites. Systematic efforts were made to Russify their phonetics, alphabets, orthographies, lexicons, and terminology. The reforms emphasized linguistic differences among Turkic languages rather theier common features. The First All-Union Congress of Turkology (Baku, 1926) and the First Plenary Session of the Central Committee for the New Turkic Alphabet (Baku, 1927) addressed issues such as literary language standards, alphabet reform, terminology, and linguistic history. One of the most controversial proposals was the removal of vowel harmony from literary Turkic languages and the reduction of vowel letters in their alphabets. These proposals were strongly opposed by representatives of the Turkic communities, including leading scholars such as Bekir Chobanzade. Despite resistance, Soviet policy led to the elimination of vowel harmony from the Uzbek literary language in 1934, rewducing vowel letters from nine to six. This move, aimed at suppressing a core phonological feature of Turkic languages, reflected broader ideological efforts to erode linguistic unity. This article revists these historical events and undercores the need for a critical reassessment of Soviet-era linguistic reforms and tehir long-term impact on Turkic identity.

Türkçe, I] . yy 'dan bugüne kadar değişik dönemlerde, farklı alfabelerle yazılmış ya da yazılmaktadır. Bunlardan biri de Ermeni alfabesidir. Bu makalede, Ermeni alfabesinde bulunan ünlü ve ünsüzlerin özellikleri sıralanıp, bu alfabeyle yazılmış Kıpçakça metinlerde çeşitli seslerin etkisiyle bazı ünlü ve ünsüzlerin uğradıkları değişiklikler tespit edilmiş ve örnekleriyle verilmiştir

Dilbiliminin ağız araştırmaları alanı bugün için Türkiye'de yaygın bir çalışma alanı oluşturmuş, buna bağlı olarak da Doğu Trakya ve Anadolu ağızları büyük bir oranda incelenmiştir.

Ana Türkçede ilk hecede var olduğu tasavvur edilen ünlü uzunluklarını en iyi şekilde koruyan Türk şivesi Türkmen Türkçesidir. Bu şivede sekiz kısa, sekizi uzun olmak üzere toplam on altı vokal bulunur. 1940 yılından beri Türkmen Türkçesinin yazılışında kullanılan Kiril alfabesi uzun vokalleri…